Homesick, to a place that's not my home....

Misschien een beetje vreemd waarom ik nu nog een blog schrijf,
Voornamelijk aangezien ik alweer thuis ben voor bijna een maand....

De reden is dat mijn reis nog niet is afgelopen, dat ik nog steeds voor een groot deel daar ben met mijn gevoel en gedachten. En dat ik nu weer hier in Nederland mezelf aan het vinden ben met mijn nieuwe ervaringen in mijn uitgepakte backpack....

Thuis komen, heerlijk, fijn, geweldig, mooi....wennen, leven, anders en confronterend....
Eigenlijk nog veel meer woorden aan te wijden, maar kort en bondig, maakt makkelijker....

Tijdens mijn reis heb ik zo vaak nagedacht over hoe het zou zijn op de dag dat ik naar huis zou gaan, over hoe het zou zijn om iedereen weer te zien....maar vooral tijdens mijn reis veel negedacht, gewoon over thuis, mijn thuis...mijn vrienden, familie, eigen douche en bed....
Natuurlijk ook over patronen die ik gevolgd heb, waar tijdens reizen een enorm ander licht op schijnt...Ook de gedachtengang die compleet veranderd kan zijn, de manier hoe mijn ogen tegen de wereld aankijken, de manier hoe ik dingen interperteer, hoe ik hoor, voel en proef.....
Alles lijkt anders en veranderd......en zo toch hetzelfde....Want laten we eerlijk zijn....
Eigenlijk is in Nederland niet zoveel veranderd.....

Maar wat is dan wat ik voel? Wat ik mis?

Wilde ik niet naar huis om iedereen weer te zien? Om in mijn eigen bed te slapen, onder mijn eigen douche te staan....Wilde ik niet weer lekker naar de kroeg met al mijn fijne mensjes?

Zeker wel, maar net zoals het feit dat ik geen enig idee had wat ik zou voelen op het moment dat ik in La Paz bolivia landde.....Had ik nu geen idee wat het met me zou doen als ik weer terug thuis zou komen....

Mijn reis...Ik wist dat het van alles met me zou doen, dat ik het erg intens zou gaan meemaken....precies wat het woord zegt, intens als het was....
Het heeft me op een bepaalde manier zoveel inzichten gegeven, ik heb het idee dat ik daadwerkelijk gegroeid ben, wat ik eerst spannend vond is nu anders....eerder vond ik het moeilijk om te weten wat anderen van me vonden, eerlijk gezegd, het kan me weinig meer schelen....Ik ben meer ik en ik wil graag jou jou leren kennen.....

De verschillende landen, de andere taal, de andere cultuur, de gevoelens, de sfeer, de energie, het reizen, altijd maar onderweg zijn....pijn, fijn, mooi, anders.....alles erop en eraan.....
Van de highest van de High, tot de lowest van de Low.....
Van machu Pichu, naar een van de grootste canons van de wereld, naar vage bedoelingen in kroegen, eindeloze gesprekken met geweldige mede-reizigers, tot geweldige vrienden maken en deze nooit vergeten......
Van de dood, naar 3 dagen op de amazonerivier tussen de locals...
Van warm naar koud, van jungle naar besneeuwde bergtoppen, van zoutvlaktes naar woestijn....Van stad naar strand, van echt naar nep........En nog zooooveel meer.....
Niets meer....Niets minder...

Ben je ervaren?
De vraag die je jezelf stelt, voornamelijk ook na het boek wat reizigers echt moeten lezen!
Ben ik ervaren?
Na bijna 5 weken in totaal in mijn 5 maanden reizen in de bus te hebben gezeten...nagedacht over alles.......Na mezelf meer dan 20 keer tegenkomen in een week....Na mezelf in de spiegel aankijken en zien dat ik gegroeid ben...Na zoveel waardering voor iedereen die ik heb leren kennen tijdens mijn reis, maar ook de geweldige mensen die ik al in mijn leventje had, nog meer te gaan waarderen tijdens mijn reis......
Na alle geweldige ervaringen, gevoelens, bergen beklommen te hebben, angsten gevoeld te hebben, grenzen overgegaan te zijn......en nog zoveel meer?

Ja! Ik ben ervaren.....Maar het mag altijd meer....

Is dat niet wat we altijd doen....ooit tevreden?
Teveel ontevreden met alles, te weinig tevreden met niets.....

Ik ben trots al ik mag zijn op mezelf....en thuiskomen duurt wat langer dan gepland.....Maar ook dat gaat goed komen als ik maar blijf reizen, ook in mezelf.......

Jetty met haar Bips in het vliegtuig!

Hej hej mensen!!

Kleine update!

Jetty is zojuist zonder problemen door de gate´s gekomen!

Daar zal ze nog even moeten wachten want het is hier nu 06:57 en ze vliegt om 07:48!!

Na veel gezwaai, zie ik mn lange meis met een knot op der hoofd en der sjaal om, nog voor een kleine seconde achter een pilaar vandaan komen en dan is ze echt op pad terug naar huis!

Ze heeft er zin in en het is natuurlijk ook weer allemaal spannend spannend en emotioneel!! Maar de emotie die vooral aanwezig is, is blijdschap.

We hebben een ontzettende rot nacht gehad in een rot bed, waar de veren van het matras ons al porrend wakker probeerde te houden! We zijn om 04:00u opgestaan en de taxi gepakt naar het vliegveld!

Nu is er één op weg, maar ik mag hier nog tot een uur of 15.30u hangen tot mijn vliegtuig opstijgt!

Poeh dat word elk stukje van het vliegveld verkennen denk ik, en ohja volgens mij zag ik ergens dat er stoel massage´s werden aangeboden! :)

Jetty wanneer je dit leest ben je al weer in ons kikkerlandje of mischien nog in Houston.

Hoe dan ook WELKOM thuis en tot straks!

zon, zee, strand, hangmatten en jungle

na het lieve blogje van mn vriendje gerben vertel ik weer eventjes wat we de afgelopen week hebben gedaan en gezien :)

In Santa Martha verbleven we in het dreamer-hostel, erg gezellig, erg fijn en soms erg dronken....een zwembad in het midden, palmbomen eromheen en veel vriendjes daar.....weinig van santa martha gezien, schaam, schaam, maar veel van het hostel....

Nadat we het hostel bijna niet waren uitgekomen hadden we het plan om naar Park Tyrona te gaan, hier hadden we foto`s van gezien en het zag er prachtig uit! Met z`n zessen, twee hollanders, twee argentijnse meiden, een franse jongen en een israëlische jongen (lekker multicultureel allemaal), vertrokken we met kleine rugzakjes, drank en eten naar het park, lekker duwen en proppen in de bus met een tv waar voetbal op stond, maar we niet konden volgen omdat hier de tv-mannen die supporten alleen maar schreeuwen en het beeld weg viel.....een bumperritje van een half uurtje en we waren bij tyrona-park....enorm lang moeten doen om binnen het park te komen, alles werd gecontroleerd...tassen, kleding, tasjes in de tas, slaapzakken etc......en ja hoor, we mochten natuurlijk geen drank mee naar binnen nemen......Maar op een of andere manier is het hier enorm makkelijk de politie over te halen ;) Dus toch al onze spulletjes mee het park in....

Het begin bestond uit een korte tocht door de jungle, deze sluit zich aan, aan de kust, best bijzonder eigenlijk.....allerlei beestjes kunnen zien, een aap-beer ofzoiets, een hele boel insecten en voornamelijk krabbetjes...heel veel krabbetjes, wat zijn die grappig, geweldig hoe ze zich `verstoppen` in een kuiltje als je eraan komt en hoe ze bewegen.....

Een mooie tocht met een combinatie van kust en jungle....het mooiste vond ik het uitzicht als we bovenop een bergje stonden, groen en zee.....op sommige plekken van deze oceaan mag je niet zwemmen ivm de enorme onder en boven stroming en rotsen in het water, maar het zag er prachitg uit, ik had nog nooit zo`n wilde zee gezien, zulke hoge golven die alsmaar door en doorgaan.....erg indrukwekkend, er zijn hier dan ook wat mensen gestorven die zich er wel aan gewaagd hadden.....
Wij zijn door gelopen naar cabo san Juan, wat een paradijs op aarde zeg! Ge-wel-dig!! Blauwe zee, rotsen in de zee waardoor er baaien ontstaan en waardoor we dus wel konden zwemmen....wit strand, immens hoge palmbomen, slapen in hangmatten en aan de andere kant jungle...dus de geluiden van de jungle, de geluiden van de zee die verderop wel wild is en verder niks....nog niet eens echt veel mensen.....Ik zeg, paradijs op aarde!!!

We hebben dan ook weinig echt gedaan, lekker genoten van het uitzicht, de fijne, wat lauwe zee, wat gegeten en natuurlijk gedronken.....veel gekletst en gelachen....`s avonds met z`n zessen met een kaars op het strand chillen....wat een vakantie!

Na 1 nachtje hadden gerben en ik besloten om van het veld waar we in de hangmat sliepen, te verhuizen naar de mirador. Deze is bovenop een rots, in de zee, met een uitzicht waar je U tegen zegt.....Echt een geweldige ervaring en een van mijn mooiste nachten in zuid-amerika...Om een extra cadeautje te krijgen, we hadden volle maan, waardoor we nog niet eens een kaars of zaklamp nodig hadden....prachtig!

De dag erna zijn onze 4 vriendjes nog een nachtje gebleven, maar Gerben en ik wilde naar Taganga, dus hadden de keuze gemaakt om met de speedboot over de wilde zee af te reizen naar Taganga....Echt een leuke ervaring, over de hoge golven met een uitzicht van de andere kant, wij zagen nu vanuit zee hoe het landschap eruit zag, echt heel mooi....
en ook heel lomp, letterlijk stukken omhoog vliegen om met een klap terug te komen op het water, niet fijn voor je kont.....

Taganga is een vissersdorpje, heel klein met geen asvalt....de bewoners daar zijn toeristen nu wel wat gewend, maar een paar jaar geleden snapte zij hier niks van....leuk om te zien hoe het daar allemaal werkt.....Nadat Gerben en ik lekker hadden gegeten, voelde ik me niet zo goed....We zijn naar ons hotel terug gegaan, een fijne 2-persoonskamer met prive-badkamer waar ik erg blij mee was, aangezien ik er alles uit heb gegooit die nacht.....

Terug gekomen in Santa martha ging het alweer wat beter met me....we hebben nog een aantal daagjes in het hostel rondgehangen, hebben wat historie opgedaan en zijn nu alweer terug in cartagena....Afscheid genomen va onze franse vriend en onze argentijnse vriendinnen....blijft altijd lastig, maar mooi.....

En nu?...Onze laatste daagjes....nog wat dingetjes bezichtigen en naar Bogota, om daar ons vliegtuigje naar ons kikkerlandje terug te nemen....

Hasta Pronto Hunny`s!!!

Ode aan mijn reismaatje!!

Hallo hallo iedereen!!

Het mooie verhalen schrijven over al onze avonturen dat laat ik aan Jetty!

We hebben weer geweldige dingen mogen mee maken, op prachtige plekken maar dat later!

Eerst een aantal woorden van mij Gerben!

Volgens mij kan iedereen die met veel plezier de Blogs van Jetty leest, zich wel herinneren dat ze geschreven heeft over het respect voor reizigers! En natuurlijk hebben jullie ook gelezen wat deze mooie meid allemaal mee gemaakt heeft!

Nu wil ik met al die vorige blogs in mn achterhoofd, mijn respect uitspreken naar JETTY de Backpackster!! Ik heb het groot genoegen gehad, niet alleen een gedeelte van mijn leven met haar te delen, maar nu ook om de bijzondere ervaring te genieten van samen reizen!

En dat was me een waar genoegen, wat een kracht, wat een veerkracht, wat een vermogen om andere mensen te motiveren en te ontroeren, wat een vaardigheden heeft deze mooie persoon opgedaan in haar tijd die ze op reis is!

Ik kan jullie vertellen dat de eerste ontmoeting in La Paz na toch wel twee lange maanden, mij nog bij staat als de dag van 2 maanden geleden!

De vrouw die daar zo sterk voor me stond na een zwaar begin, is nu alleen nog maar meer gegroeid! We delen dingen samen we ervaren allerlei ongelofelijke dingen en ontmoeten veel mooie mensen! Maar de ontmoeting die mij het meest bij blijft is die van Jetty! Jetty met haar vriendelijke voeten en haar Trululu lachje op haar mond!

De mensen die we ontmoeten en de mensen die haar al kennen weten het wel, wat voor mooi persoontje deze lange dame is! Maar toch elke keer als ze dit weer hoort, verstopt ze zich in een verlegen blik en lacht ze dit compliment vaak weg!

En daarom ook even deze korte blog als klein eerbetoon aan mijn mede reiziger!

Voor alles wat er gebeurt is, haar overkomen is, wat ze meemaakt, wat ze opzoekt en achter laat! JETTY Bedankt, Respect, en ik hoop nog vele reizen met je te maken!

We zijn moe, emotioneel en ja we mogen bijna naar huis! Begrijp me niet verkeerd we genieten nog steeds, maar steeds meer van de gedachte straks weer dicht bij jullie te zijn in ons huisjes ons bedje en ons toiletje!

Tot snel, en tot straks ik hou van je Jetty! knuffel Ikke.....

colombia, wat wil je nog meer dan een vakantie in je reis?

eventjes een kort blogje...

Gerben en ik zijn nu aan het rondtrekken in colombia.....weer echt een compleet ander land, de natuur, prachtig, de mensen, prachtig, de koffie, heerlijk.......en gerben en ik, heel fijn...

vanuit ipiales zijn we vertrokken naar cali, de stad van de salsa, nu moet ik zeggen dat we niet zoveel gedaan hebben in cali, geslapen, gedronken, goed gegeten en koffie gedronken, wat was ik blij met weer een kop echte koffie ipv die smuk die ze af en toe kunnen schenken :)
In cali dus wat gechillt.....lekker gehangen in het hostel van de salamanders, overal, harm, jij zou dit echt tof vinden...

vanuit cali zijn we verder gegaan naar medillin, een enorm luxe stad, veel hoge, grote gebouwen, veel mensen die naar de plastisch chirurg gaan om van alles aan hun lichaam te laten ´verbeteren´....een vreemde gewaarwording dat dit hier zo groot is....
We hadden een erg fijn hostel met zwembad, nieuwe vrienden leren kennen waar we nu mee aan het reizen zijn...geweldige mensjes....
Maar medillin, niet echt ons ding....

Na medillin zijn we dan toch eindelijk vertrokken naar de caribische kust.....cartagene...hier hebben we 3 nachten verbleven...lekker relaxen aan het strand, een beetje een kleurtje opdoen, ouwehoeren met mensjes, biertjes drinken, feestje hier, feestje daar....en vakantiegevoel...niks anders, geweldig fijn zo aan het einde van mn reis....wat ik ben eerlijk als ik zeg dat ik hier alleen nog maar zin in had :)

Nu zijn we met onze reisvriendjes in santa marta, geweldig hostel, heel tropisch, een zwembad en gewoon een goede sfeer.....
Morgen gaan we naar tyrona-park....hier schijnen de mooiste stranden van colombia te zijn aan de fantstische colombiaanse-caribische zee.....kijk ernaar uit.....

Dus weinig gedaan, wel wat gezien, colombia, een land vol passie.....

otovalo...gewend of verwend?

na onze grote stad verlaten te hebben en ons weer heerlijk op onze plek gevoeld te hebben, hadden we toch de keuze gemaakt weer verder te gaan....zoals iedere reiziger voelt wanneer het tijd is....

otovalo, iedereen die ons heeft verteld hoe geweldig echt, cultureel, geweldige kledij en ook wat ruiger otovalo is.....ik had er een geweldige voorstelling van...maar toen gerben en ik aankwamen hadden we het gevoel van een braderie....
Otovalo staat bekend om haar markt, voornamelijk haar zaterdagmarkt...waar dan ook van alles word verkocht....kleren, dieren, planten, en ga zo maar door.....
Vrijdag kwamen we aan, we hadden het braderie gevoel, gewoon leuke spulletjes kopen, beetje relaxt rondlopen en that{s it....maar we hadden zaterdag nog....zaterdag hadden we eigenlijk precies hetzelfde gevoel, spulletjes kopen en wat rodnlopen, ja de markt was groter en ik geef toe dat de mensen er fantastisch uitzien...de vrouwen dragen een soort doek op hun hoofd die gevouwen word tot hoed en een hoge, lange rok met een soort van zigeunertruitje...de mannen hebben allemaal lang haar in een vlecht en dragen voornamelijk ponchos....prachtig....maar de rest van otovalo vonden wij niet zo, het is schoon, luxe en wij voelde de sfeer niet zo...

Dan ga ik nadenken, waarom vind iedereen dit toch zo geweldig en heb ik er niets mee? Ja dat kan een verschil zijn van smaak, maar ik denk dat het is, omdat ik nu meerdere markten heb gezien, la cancha in bolivia, waar het vies is, druk is, heet is, overal er aan je word getrokken, honden overal rondlopen, overal bbq{s staan en je overweldigd word door indrukken en zelfs verdwaald omdat het zo immens groot is....En dan de markt in iquitos, belen, hier hetzelfde als la cancha, maar dan met nog meer geuren, soms misselijkmakend, de stoom die van je hoofd af komt, geen zeemeeuwen, maar letterlijk honderden aasgieren die visresten en vleesresten van de grond komen halen....
Nee misschien ben ik dan verwend of gewend aan alle indrukken, misschien was dit niet helemaal voor mij op het moment of is het de reisvermoeidheid...maar ik ben eerlijk als ik zeg dat ik eventjes heb genoten van de rust, maar dat het totaal niet is wat ik me erbij voorstelde....

Zondag zijn gerben en ik naar een dorpje gegaan wat bekend staat om het leer...ik wilde misschien een leren jas, maar dacht al dat dat niet zou lukken met mn lange armen en gerben een leren broek....heel benieuwd en hopend op een geweldige ruige markt met leer, kwamen we daar aan....niet normaal hoe luxe....net de pc hoofdstraat in amsterdam, zie je ons daar rondlopen als hippie´s? ik heb er echt om moeten lachen...jeetje, hoe ´ongewend´ ik altijd in nederland al kan zijn aan luxe en dure spullen, dan ben ik het hier helemaal, allemaal hippe, stijlvolle mensen met geld en gerben en ik.....hahaha, mooi gezicht...dus maar wat gedronken en besloten naar een kratermeer te gaan....

Aangekomen bij het kratermeer in een bootje gestapt om letterlijk in een krater van een vulkaan te varen, hoe bizar...als je erover nadenkt, dat kan toch eigenlijk niet, waar normaal lava uitkomt, is nu water, de vulkaan was aan het slapen en wij als kleine mensjes varen over iets van 1400 meter diepte als het niet nog veel en veel meer is......prachtig, de krater eromheen helemaal begroeid met mooie natuur, er leeft geen vis door de gasbelletjes die soms nog omhoog komen, maar wel andere dieren om het gebied heen....een prachtige ervaring...

Maandag zijn we vertrokken naar COLOMBIA!!! onze laatste bestemming (qua land dan he...)
Ik zal eerlijk zijn en zeggen dat ik het toch wel wat spannend vond om over de grens heen te gaan, drugscontroles, foullieren, paspoorten weer checken en alles...niet omdat ik ooit iets bij zou hebben, maar meer omdat het gewoon erg indrukwekkend en spannend kan zijn...
Maar mwah, wat viel het allemaal mee, gewoon stempeltje halen hier en dan oversteken om aan de andere kant weer een stempeltje te krijgen...easy ´peasy japaneesy :D

Colombia, nog niet veel gezien, we zijn nu in cali om over 1 of 2 dagen weer verder omhoog te gaan...we willen naar cartagena, niks doen, strand hangen, zonnen, lezen en cocktailes drinken...wat is dat? een vakantie in m´n reis zeg ik zo! heerlijk...kijk er naar uit...moet iig zeggen dat de koffie geweldig is, de mensen prachtig en weer compleet verschillend van equador...ik hou van equador, geweldige natuur...maar colombia, wat fantstisch!

Hasta pronto! Nog ca 3 weekjes en dan zijn gerben en jetty alweer thuis, wat gaat het snel.....

besito!

el grande quito

toen we aankwamen in quito moet ik zeggen dat ik en gerben niet echt een goed gevoel hadden bij weer een grote stad en de sfeer die er hing toen we er doorheen reden......
Maar toen we aankwamen in het geweldig toffe hostel was het al ietsje beter....
We hebben op het dakterras een theetje gedronken en ik heb mezelf toegelaten met mijn emoties en toch echt toegegeven dat ik wat last had/heb van reismoeheid.....eventjes gehuild en eerlijk tegen gerben en mezelf gezegd dat ik het eventjes zat was om weer nieuwe mensen te ontmoeten, weer dezelfde verhaaltjes te vertellen en aan te horen, nog steeds de taal te leren, weer een nieuwe plek om te slapen in weer een ander bed en weer nieuwe ervaringen op ter doen....Ik had gewoon behoefte aan mn eigen bed, met mn mannetje, mn vriendjes te zien en knuffelen, ook mijn familie natuurlijk.....en om gewoon mn eigen routine uit te voeren en eventjes niks te hoeven.....

Maar nu mag ik zeggen dat we niet voor niets langer in quito zijn blijven hangen, want we hebben er fantastische mensen ontmoet, een leuk groepje nederlanders waar we bijna de gehele week mee op hebben getrokken...we hebben brams mooie vriendinnetje veronica leren kennen en we hebben weer geweldige ervaringen op mogen doen.....

we hebben vrijdagavond veronicas verjaardag nog eens overgedaan, lekker opstap geweest, we hebben zaterdag overdag quito´s oldtown gezien, erg leuk, een kathedraal beklommen, geweldig uitzicht over de stad en lekker gegeten. Ook ecuadoriaanse dans gezien, prachtig....

´savonds heeft veronica ons meegenomen naar een salsaclub, hier hebben we dan ook echt onze ogen uit mogen kijken...Veronica is professional en de rest daar ook bijna allemaal....fantastisch mooi....wij hebben geoefend en geprobeerd, salsa kan nog best moeilijk zijn vooral ivm dat ik anders heb leren tellen en anders heb leren bewegen op mijn dansen thuis....maar we hebben de basispassen mogen dansen :)

De dag erna zijn we naar mitad del mundo geweest...een plek dicht bij de evenaar...dit was meer een toeristische plek, met van alles over de evenaar en ook in een planetarium geweest...erg interessant hoe alles word uitgelegd over de sterren en planeten....

daarna zijn we naar de echte evenaar geweest...echt supertof....hier konden we allerlei experimenten doen...bijvoorbeeld zien hoe het water op de evenaarslijn direct naar beneden uit een bak valt....maar aan de zuidkant klokwaards naar beneden draaid en in het noorden tegen de klok in....echt bij mij werkt het zo, eerst zien dan geloven.....wat magnetische krachten wel niet kunnen doen, fantastisch!
Ook hebbben we gezien en kunnen oefenen om een ei op een spijker te balanceren.....mij is het niet gelukt, maar bijna alle anderen van de groep wel...komt waarschijnlijk door mij geduld...of terwijl ongeduld...want het is niet makkelijk, maar het kan dus echt.....

Er werd ook veel verteld over de indianen in equador....vroeger krompen de stammen hoofden, van belangrijke mensen, als deze waren overleden, of van de vijand....en droegen deze dan om hun nek om de anderen af te schrikken...echt heel interessant, maar ook heel bizar eigenlijk....

maandag hebben we een bbq gedaan, met alle mensjes van het hostel en veronica, erg gezellig en erg dronken....dinsdag niks, gechillt....en woensdag zijn gerben en ik naar het museum van guayasimyn geweest...een schilder uit equador, hij is in zuid amerika dan ook heel populair en bekend.....prachtige schilderijen, heel abstact...
Het mooiste van alles is dat hij een doel en boodschap met zijn kunst had, hij wilde vrede en samenwerking tussen de mensheid benadrukken...zijn streven was dan ook een samnhang tussen de mensen, geen verschil...hij heeft daarom ook een kapel gebouwd, niet voor religie, niet voor god of christes....maar voor de mens....prachtig, geweldige sfeer en energie....we hebben dan ook twee reproducties van hem gekocht :)

uiteindelijk hebben we na meerdere keren afscheid toch het besluit genomen om te vertrekken naar otovalo, maar dat vertel ik weer in mijn andere blog :)

hasto pronto lieve mensjes!

van strand naar kunst naar natuur en cultuur...

8 mei en gerben ligt in het ziekhuis met een bacteriële infectie in zijn maag...een beetje jammer hoe het soms weer kan lopen....na 3 dagen last van zijn maag toch samen naar het ziekehuis gegaan...weer een infuus met vocht, weer pillen....maar ik weet uit ervaring dat ook dit weer snel beter zal zijn....gerben ligt nu te slapen in zijn bedje, heeft mij de tijd gegeven om weer een blogje te schrijven tijdens het wachten...

Na chiclayo en het hele verhaal van het jochie zijn we naar tumbes gegaan, dit is de laatste plaats in peru waar we even zouden overnachten om daarna door te gaan naar equador....de eerste dag niet veel gedaan, wel een hele mooie verassing met een life orkest midden op plaza de armas...heel bijzonder, strijkorkest...allemaal klassiek, lijkend op filmmuziek....
De dag erna hadden we besloten om lekker te gaan relaxen op een strand in de buurt...en erg fijn busritje met muziek, locals en een geweldig uitzicht op zee...
Op het stand lekker gezont, geslapen en gezwommen zover kon, want het water was zo ongelofelijk machtig...de bovenstroom met golven die enorm hoog waren en de onderstroom zorgde er een aantal keer voor dat we meegesleurd werden in de stroming en onder water terecht kwamen....een uitdaging voor mij aangezien ik diep water niet echt tof vind.....de zee, blijft indrukwekkend....
Na dit dagje lekker geslapen om te vertrekken naar equador....eerst de grens over...een van de meest luxe grenzen tot nu toe...een groot gebouw, airconditioning....prima....

Het eerste plaatsje waar we aankwamen in equador genaamd machala was niet voor ons weggelegd...alsof ze daar nog nooit een blanke hadden gezien...overal werd gewezen, uitgelachen en dit maakte voor ons de keuze gemakkelijk om door te gaan gemakkelijk...door naar Cuenca...

Cuenca, een heerlijk bourgondisch, coloniaal stadje in equador....veel op kunst gericht...we hebben dan ook de eerste avond een kunstenaar ontmoet (Guztav Lopez) toen we zijn gallerij bezochten....leuke gesprekken, aardige man met vrouw...we voelde ons heel welkom in dit stadje...een goede keuze dus...
De tweede dag hebben we lekker toeristisch gedaan in zo´n toeristen bus, je kent het wel, met zo´n open dak en stoeltjes en iemand die door de microfoon uitlegd wat er allemaal te zien is, een gehele bus vol gringo´s...eigenlijk een soort van tegen mij principes, maar toch wel erg leuk allemaal....cuenca is prachitg verdeeld in een oud gedeelte en een nieuw gedeelte....
Diezelfde avond lekker films gekeken in de algemene huiskamer van het hostel.....
De dag erna weinig gedaan, wat rondgelopen en daarna uiteten geweest en dronken geworden en fijne gesprekjes gehad... mag ook wel eens vind ik zo :)
Ook zijn we naar het museum geweest van extreme kunst....extreem als het was voor de cultuur van hier....veel anti-geloof, veel bloedende beelden en schilderijen, ik mocht zelf in een doodskist liggen en wat foto´s maken....vage bedoeling...toch wel bijzonder aangezien dit voor hier extreem is en voor nederland vooral in amsterdam, eigenlijk wel normaal word gevonden....

De laatste avond van cuenca wat jongens leren kennen uit het stadje...lekker gekletst en uiteindelijk in een karaoke-bar beland...dat schijnt hier heel populair te zijn....supergrappiug aangezien er bijna niemand blijkt te kunnen zingen....dus lekker meegedaan en geschreeuwd...Daarna zijn we gaan dansen, waar een van de jongens me zover als kon de basis van salsa heeft uitgelegd...blijkt nog niet zo gemakkelijk te zijn, aangezien ik een andere telling leer op mijn huidige danssschool...

De dag erna zijn we vertrokken naar Baños...dit is een toeristenplaats voor veel mensen hier in ecuador...erg mooi omringt door compleet groene bergen...een leuk hostel gevonden met dakterras en prive badkamer en wc...
Baños staat bekend om haar warmwaterbronnen, waar we uiteindelijk niet meer in zijn geweest, om haar watervallen, die we uiteindelijk ook niet echt gezien hebben, haar taffy, die we wel geproefd hebben ( niet echt mijn ding) en om haar fantastische natuur en leuke kroegjes....We hebben hier een berg bewandeld, nog niet zo makkelijk, erg stijl, wel fantastisch om weer te doen....we hebben een stuk gelift want we wilde de vulkaan zien die hier ook enorm bekend is...de naam weet ik eventjes niet meer....we mochten meeliften in een klein vrachtwagentje, echt grappig, leek bijna uit elkaar te vallen....
Nog even een biertje gedronken met uitzicht op de vulkaan, die tevens redelijk actief is nu...erg bijzonder, echt een machtig plaatje......
De laatste avond gezellig op stap geweest...trouwens ook weer een keertje echte kaas op, man ow man, wat heb ik dat gemist!!! We zaten in een kroeg met een kampvuur...heerlijk....mis ik ook soms van het hofje....

Nu verblijven we in Salinas....in stukjes moesten we hierheen komen, aangezien dit een immens klein dorpje in het midden van equador is en midden in de natuur...geweldig uitzicht vanuit ons hostel...mooie groende heuvels met beekjes ertussendoor...
het is er stil, wat bijna nergens in zuid amerika is....heel veel rust, heel veel groen, heel veel natuur en echte locals met de kledij.... We hebben een uurtje achter in een pick-up mogen zitten omin Salinas te ariveren...dit is gewoon openbaar vervoer hier...en een dollar, maar voor een uurtje...goedkoop en geweldig mooi reizen dus....Met onze haren in de wind...door de mist en de groene natuur....

We wilde vandaag gaan lopen,maar omdat gerben zich echt nog niet goed voelde hebben we besloten naar het ziekenhuis een uurtje verderop te gaan...goede keuze denk ik zo, nu kan hij vanavond gewoon pizza eten en rustig slapen ipv wakker worden metbuikpijn...zoiets is echt rot...vooral omdat ik een gedeelte daarvan ken, maar, rust is wat we beiden nodig hebben nu, dus een soort van ´gedwongen´ rust kan nu ook passend zijn...

Morgen wandelen in de rust en natuur...daarna een keertje naar Quito om veronica, het mooie vriendinnetje van brammetje opzoeken.....

Hasta luego!!!