Misschien een beetje vreemd waarom ik nu nog een blog schrijf,
Voornamelijk aangezien ik alweer thuis ben voor bijna een maand....

De reden is dat mijn reis nog niet is afgelopen, dat ik nog steeds voor een groot deel daar ben met mijn gevoel en gedachten. En dat ik nu weer hier in Nederland mezelf aan het vinden ben met mijn nieuwe ervaringen in mijn uitgepakte backpack....

Thuis komen, heerlijk, fijn, geweldig, mooi....wennen, leven, anders en confronterend....
Eigenlijk nog veel meer woorden aan te wijden, maar kort en bondig, maakt makkelijker....

Tijdens mijn reis heb ik zo vaak nagedacht over hoe het zou zijn op de dag dat ik naar huis zou gaan, over hoe het zou zijn om iedereen weer te zien....maar vooral tijdens mijn reis veel negedacht, gewoon over thuis, mijn thuis...mijn vrienden, familie, eigen douche en bed....
Natuurlijk ook over patronen die ik gevolgd heb, waar tijdens reizen een enorm ander licht op schijnt...Ook de gedachtengang die compleet veranderd kan zijn, de manier hoe mijn ogen tegen de wereld aankijken, de manier hoe ik dingen interperteer, hoe ik hoor, voel en proef.....
Alles lijkt anders en veranderd......en zo toch hetzelfde....Want laten we eerlijk zijn....
Eigenlijk is in Nederland niet zoveel veranderd.....

Maar wat is dan wat ik voel? Wat ik mis?

Wilde ik niet naar huis om iedereen weer te zien? Om in mijn eigen bed te slapen, onder mijn eigen douche te staan....Wilde ik niet weer lekker naar de kroeg met al mijn fijne mensjes?

Zeker wel, maar net zoals het feit dat ik geen enig idee had wat ik zou voelen op het moment dat ik in La Paz bolivia landde.....Had ik nu geen idee wat het met me zou doen als ik weer terug thuis zou komen....

Mijn reis...Ik wist dat het van alles met me zou doen, dat ik het erg intens zou gaan meemaken....precies wat het woord zegt, intens als het was....
Het heeft me op een bepaalde manier zoveel inzichten gegeven, ik heb het idee dat ik daadwerkelijk gegroeid ben, wat ik eerst spannend vond is nu anders....eerder vond ik het moeilijk om te weten wat anderen van me vonden, eerlijk gezegd, het kan me weinig meer schelen....Ik ben meer ik en ik wil graag jou jou leren kennen.....

De verschillende landen, de andere taal, de andere cultuur, de gevoelens, de sfeer, de energie, het reizen, altijd maar onderweg zijn....pijn, fijn, mooi, anders.....alles erop en eraan.....
Van de highest van de High, tot de lowest van de Low.....
Van machu Pichu, naar een van de grootste canons van de wereld, naar vage bedoelingen in kroegen, eindeloze gesprekken met geweldige mede-reizigers, tot geweldige vrienden maken en deze nooit vergeten......
Van de dood, naar 3 dagen op de amazonerivier tussen de locals...
Van warm naar koud, van jungle naar besneeuwde bergtoppen, van zoutvlaktes naar woestijn....Van stad naar strand, van echt naar nep........En nog zooooveel meer.....
Niets meer....Niets minder...

Ben je ervaren?
De vraag die je jezelf stelt, voornamelijk ook na het boek wat reizigers echt moeten lezen!
Ben ik ervaren?
Na bijna 5 weken in totaal in mijn 5 maanden reizen in de bus te hebben gezeten...nagedacht over alles.......Na mezelf meer dan 20 keer tegenkomen in een week....Na mezelf in de spiegel aankijken en zien dat ik gegroeid ben...Na zoveel waardering voor iedereen die ik heb leren kennen tijdens mijn reis, maar ook de geweldige mensen die ik al in mijn leventje had, nog meer te gaan waarderen tijdens mijn reis......
Na alle geweldige ervaringen, gevoelens, bergen beklommen te hebben, angsten gevoeld te hebben, grenzen overgegaan te zijn......en nog zoveel meer?

Ja! Ik ben ervaren.....Maar het mag altijd meer....

Is dat niet wat we altijd doen....ooit tevreden?
Teveel ontevreden met alles, te weinig tevreden met niets.....

Ik ben trots al ik mag zijn op mezelf....en thuiskomen duurt wat langer dan gepland.....Maar ook dat gaat goed komen als ik maar blijf reizen, ook in mezelf.......