even een verhaaltje over nasca en aruiqipa...

Ten eerste, wat leuk om al jullie reacties te lezen...heerlijk om te zien !

Nasca, tsjah, nasca het stadje is weinig over te vertellen eigenlijk...klein, maar 3 verharde wegen ofzo en een supertof hostel midden in het zand en de woestijn....we hadden geluk dat we een kamer hadden met imens groot dakterras...dus zelf koekn, veel groenten en vocht en lekker chillen op het dakterras met zakkende zon...geweldig...twee jongen ontmoet, heb een kort spaans gesprekje kunnen voeren, toch tof na 5 weekjes...een ervan had een gitaar bij, lekker chillen, kletsen, lachen en muziekjes luisteren...
De dag erna ein-de-lijk de nascalijnen zien...wilde ik al vanaf kinds afaan toen ik een van onze oude boeken doorkeek, een enclopedie met allerlei mytes...over het monster van loch ness, de nascalijnen etc..... De immens grote nascalijnen (soms250 meter) liggen in de woestijn en er zijn verschillende verhalen waarom deze er zijn....ik denk zelf dat deze zijn gemaakt voor het universum, als een soort van boodschappen...wel vaag eigenlijk want zoveel jaren terug (iets van 2000 ofzo?) kende ze toch nog geen astronauten?? Heel bijzonder allemaal...

De dag erna savonds weer verder gegaan naar Aruiqipa...wat een fijne stad is dit zeg! Maar mam, ik denk dat ik een kwaaltje van jou heb mogen erven...mijn voeten waren 3 x zo dik toen ik uit de bus stapte....heb de eerste dag in aruiqipa dus mijn voeten omhoog gehouden en daarna was het weg na zo´n 8 uurtjes haha....ik zag eruit als een cartoon!!

De stad Aruiqipa heeft veel te bieden, zo hebben we twee kloosters bezocht, een voor de nonnen en een voor de paters....het klooster voor de nonnen was enorm groot, een klein dorp, en dan voor te stellen dat zij daar niet mochten praten, het was een stilteklooster....hoe hou je dat ooit vol joh!! Ik zou gek worden voor jarenlang niet praten....Maar erg indrukwekkend...geweldige kleuren, binneplaatsen en tuinen...Ook een kathedraal en kerk bezocht waar net een mis begon...toch wel bijzonder om mee te maken, ook al ben ik zelf niet zo gelovig..

Het klooster voor de paters had een enorm nare energie...mummys gezien, erg indrukwekkend en freaky...bevroren gevonden....en ook gemummyficeerd....heel apart...Ik en Iloon waren helemaal van ons padje door de energie, een vreemd buikgevoel...zoveel historie ofzo, maar ook alsof er geen goede dingen gebeurd zijn...we durfde soms niet eens de lamp aan te maken...en ik ben echt geen mietje...We waren blij dat we daarna gewoon weer over straat liepen....

Dan de Colca Cañon...wat bijzonder!!! De omgeving is ge-wel-dig!! Het hicken was ook bijzonder, maar enorm zwaar... De omgeving bezit veel groen, enorm hoge bergen, een wilde rivier en een oase waar wij in mochten overnachten....
Na de eerste dag had Ilona erg veel hoofdpijn en koortsaanvallen, ze had last van de hoogteziekte, en ik was te enthausiast geweest want mijn lijfje kon het toch ook nog niet helemaal aan na alles...de eerste dag zijn we 2000 meter omlaag gelopen van een berg en daarna weer 1500 omhoog...genoeg dus, maar we hebben het gedaan, zoooo trots!!! De dag erna hebben we gekozen om met mules (half paard, half ezel) de berg op tegaan...erg spannend, want ze waren nogal eigenwijs en liepen steeds net langs de afgrond en scheten laten en schijten dat die beestjes kunnen, de wandelaars op de bergen hadden er soms last van joh.....
pfoe, ik met mn hoogtevrees, toch weer grenzen overschreden.....

uiteindelijk vandaag lekker gechillt, busticket gekocht om vanavond weer naar Cusco te gaan voor machu pichu om daar lamas te knuffelen en met de treinhaha, geen trek meer voor mij voor nu.... Net peruaans gegeten, heerlijk!! En nu? even lekker niks doen....