ziek, hoog, geweldig, mooi, anders, eng, spannend, prachtig....

hey allemaal,

Bij deze alvast mijn 2e verhaaltje, dit omdat ik vanmiddag naar Tiffany zal gaan om daar ongeveer 4 nachtjes te verblijven en ik zal dus minder op internet zijn...

Ik heb in de laatste twee daagjes natuurlijk alweer van alles meegemaakt...de eerste dag dat ik door la paz liep, op zoek naar een bank, kreeg ik al meerdere keren te horen, gringa, flaca...betekend iets van blanke amerikaan en dunne...ach had ik wel verwacht, moest er dan ook zeker een beetje om lachen...Nu weet ik dat ik kan zeggen, ´no americano, soy hollandaise´ of zoiets....
De bank kon ik nergens vinden en mn spaans was ook zeker niet sterk genoeg, dus met handen en voetenwerk een bank gevonden, maar mn pas deed het niet...
Balend ben ik terug naar huis gegaan, maar had er vertrouwen in dat het de volgende dag wel zou lukken...de rest van de dag veel emotioneel geweest, ook waarschijnlijk van de moeheid en het ziek zijn...veel trillen, misselijk, licht in mn hoofd en erg zwak...Ik kon niks eten maar ben toch savonds even uit bed gegaan om een grote fruitshake te gaan drinken...Toen ik dacht dat ik echt dood ging (met sarcastische ondertoon natuurlijk ) raakte ik aan de praat met Patrick, een toffe gast uit Zwitserland...hij vertelde me dat ik gewoon rustig aan moest doen en niet bang hoefde te zijn want alles komt goed....
Dus biertjes gedronken, gedanst, veel gelachen en gekletst, dat had me erg goed gedaan...

De volgende dag moest ik dus weer naar het pinautomaat, maar snapte er nog steeds geen hol van...Sima leerde ik kennen, hij was net tterug van de zoutvlaktes. Dit is een jongen die al 3 jaar op reis is en eigenlijk niet echt meer een huis heeft....een vage maar super aardige jongen. Hij heeft mij dan ook erg geholpen bij het vinden van een bank, het lukte, wel met mn oude pas :S , met het vinden van een simkaart die nog niet geactiveerd is trouwens en heeft me van alles in la paz laten zien....de straatjes met allerlei kleding, de straten en hoe het allemaal werkt, weinig echte regels trouwens, verschillende gebouwtjes en van alles meer..

smiddags hebben we spaans zitten oefenen op het dakterras van de loki, ge-wel-dig mooi uitzicht, dan zie je echt hoe groot de stad is..Ook heb ik cocablaadjes gekauwd, nu nog vreselijk vies, maar het hielp me om me beter te voelen...Langzamerhand werd het donkerder, hebben we een fles rum opengetrokken, kwam anouk erbij zitten en superlief meisje uit frankrijk en hebben we een te gekke avond gehad met veel gesprekken, lachen en muziekjes...

Ik kan eigenlijk nog niet precies zeggen wat ik er allemaal van vind, de ene keer geweldig, de andere keer raar en lijkt het nog onwerkelijk....maar het is prachtig, ik moet gewoon wennen aan alles...de mensen zijn prachtig om te zien, het is fris, maar de uitzichten van de stad zijn bijzonder...de taal voelt als chocolade en ik pas er nog niet in, maar dat krijg ik vanzelf voor elkaar als gringa :)

buhbyeee Holland, Hello South-amerika

ein-de-lijk geland....

na een herftig emotioneel afscheid op schiphol heb ik toch maar doorgezet om alleen op het vliegtuig te stappen. Ik vond het zwaarder dan verwacht, besefte me dat ik jullie toch allemaal wel erg ga missen...En ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik het niet spannend vond....nerveus, tsjah, hoort erbij he...

De kick toen het vliegtuig opsteeg was geweldig, ik had natuurlijk al meteen een man naast me die inderdaad veel wilde ouwehoeren, erg gezellig, hij verklaarde me dan ook voor gek dat ik alleen op reis ben gegaan...wel vond hij het stoer, dus dan zie ik het maar als compliment denk ik zo :)

In Zurich mocht ik overstappen, gelukkig niet te lange wachttijd, want dan wil je ook graag meteen door...Zurich was vreemd, allemaal modieuze en rijke mensen volgens mij...Ik moest met een automatisch ondergronds treintje naar m´n gate toe...in het treintje hoorde we de hele tijd koeien moeën, en vage zwitserze muziek....ach ja....

Toen mocht ik door naar Miami...nou dat heb ik geweten, m´n benen zaten compleet klem, er zat een man langs me die nu gelukkig even stil was, dus dood naar filmpjes gekeken op m´n beeldschermpje en naar buiten gekeken want zat bij het raam...is prachtig, blijft een andere wereld zo boven die wolken...wel allemaal vaag, na 10 en half uur heb ik dat vliegtuig en de films ook wel gezien...En toe, tsjah, superlang wachten op het vliegveld in miami, met allemaal barbiepoppen, ken´s en baywatch types...dat iseventjes leuk maar daarna is er ook echt niet meer te doen daar...Dus wat verveeld, geprobeerd m´n ogen open te houden en wat gelezen...

Eindelijk boarden naar La Paz, het was een fijn vliegreisje, 6 uurtjes en de lieve meneer had me meer beenruimte gegeven...twee supertoffe mensen langs me...waarvan ik van beiden contactgegevens heb voor vragen etc.

Toen ik op het vliegveld uitstapte voelde ik meteen de hoogte, nu nog steeds trouwens, nu ik het schrijf...licht in mn hoofd, minder adem...maar La Paz, wat een andere wereld, de huizen die niet zijn afgemaakt omdat ze dan geen belasting hoeven te betalen, het ziet er super uit...snap alleen echt nog niet hoe ik de weg moet gaan vinden joh....

Op het vliegveld zou ik opgehaald worden door een taxi, helaas niet komen opdagen, maar gelukkig was Lukas zo tof om een taxi te delen en me een aantal dingen onderweg uit te leggen, hij woont hier al voor 10 jaar, erg bijzonder allemaal...

En wat nu, tsjah, in het Loki, vind het allemaal nog wel erg spannend, heb geen idee wat ik ga doen, waar ik heen ga...dus eerste stapjes zijn, douchen, even slapen en dan eventueel een sim zoeken voor m´n telefoontje...genoeg voor vandaag...

Hasta Pronto!!

Love you!! beso