dank je lief iloontje

Ik wil eventjes mijn stoere, lieve, mooie, geweldige vriendinnetje iloontje bedanken via een blog, gewoon omdat het kan en omdat ze deze reis een stuk samen met mij heeft mogen maken...

Iloon, bedankt dat je naar peru bent gekomen...
Bedankt dat je ook eventjes tijd voor jezelf wilde en besloot mij op te zoeken..
Bedankt dat je samen met mij peru ontdekt hebt...
Bedankt dat je zo lief bent..
Bedankt dat je met mij hebt ge-sand-board en zand hebt gehapt..
Bedankt dat we samen de nascalijnen hebben mogen bewonderen, ook al vond je het doktervliegtuigje niet zo tof...
Bedankt dat we samen de colca cañon hebben mogen beklimmen en wandelen...
Bedankt dat ook jij niet wist dat twee dagen eigenlijk zwaarder was dan drie dagen....
Bedankt dat we samen op schijtende mules hebben mogen zitten...
Bedankt dat je zo gestoord bent.....
Bedankt dat we ons zo hebben mogen irriteren in cusco, en dat we 10 jaar van ons leven hebben verloren na het avondje stappen...
Bedankt dat we samen het bijzondere machu pichu heben mogen bezichtigen en voelen...
Bedankt dat we iedere keer weer in een crappie bus hebben mogen ´slapen´...
Bedankt dat we ondanks heel veel emoties, we elkaar nog meer zien als goede vriendinnetjes...
Bedankt dat je mijn reis weer een reis hebt gemaakt na mijn ziekenhuisbezoek...
Bedankt voor je steun en toeverlaat...
Bedankt voor de dronken bedoelingen en de gedachten dat we dood gingen van de altitude...
Bedankt voor de dansjes, zijn we ook heel goed in!!
Bedankt dat ik je steeds wakker mocht maken met je oordoppen en masker..
Bedankt dat je doordat je niet zo´n ochtendmens bent je me nooit hebt aangevallen :P
Bedankt voor het samen poepen hahaha.....
Bedankt voor je geweldige persoonlijkheid...
Bedankt dat ik trots op je mag zijn....
Bedankt voor deze geweldige ervaring!
Bedankt voor alles en bedankt dat jij jij bent...

Dank je lieffie, veilige reis terug!!!

besito, abrazo y mi gusta tu!!

zelfreflectie op de grootste spiegel van de wereld....

Ilona en ik hadden bepaald om van Cusco terug te gaan naar La paz....

In la paz meteen besloten om de dag erna naar Uyuni en de zoutvlaktes te gaan....
Dus geboekt...eerst avondje slapen in loki en dan zondagavond met een luxe bus 12 uur reizen om daar te komen... Wij waren erg blij, na alle tegenvallen van de weken ervoor om gewoon rustig te reizen...hahaha, tsjah, what can I say, gewoon de humor ervan inzien....
We kwamen op het busstation aan, lang moeten wachten, dat is ok, maar de bus was kletsnat, Ilona had een natte stoel, ik gelukkig niet, maar naar achteren verhuisd, mn benen paste niet, de stoelen konden niet naar achteren, dus zittend slapen in de nachtbus...ach ja....prima, we moesten er om lachen.... Toen na licht slapen en niet aan een stuk kunnen dromen werd ik wakker...we bleken vertraging te hebben....1 uur...ik dacht tsjah, dat gebeurd zo vaak...tranquilo...maar nee, wat 1 uur bleek, werd5 uur vertraging, door de bergen, we vlogen soms letterlijk tegen het plafond van de bobbels op de ´weg´. Ik maar lachen en proberen in te houden, want wist niet wat ik anders moest doen...de hoofdjes van de mensjes alle kanten op, was erg grappig eigenlijk, Ilona helemaal geïriteerd haha...ach ja, toch heelhuids aangekomen....

Heerlijk weer in Uyuni, en verder, niet veel te doen daar, erg veel pizzarias...dat is toch mooi voor op de terugreis dacht ik zo...
We werden opgehaald om naar de zoutvlaktes te gaan...Dan zit je daar met een groepje van 6 mensen waar je drie dagen mee gaat reizen...door het zand, de stof kom je aan op een stuk land van 55 km, helemaal wit van het zout...we begonnen met alleen zout, wat al geweldig mooi en indrukwekkend is...uiteindelijk ( waar ik op gehoopt had) lag er water op het zout wat een spiegeleffect geeft...amazing!! De grootste spiegel van de wereld, alles, maar dan ook alles reflecteerd in het water met het zout eronder.....Jezelf, de wolken, waar je uiteindelijk op lijkt te lopen....de blauwe lucht, de flamingo´s...de auto´s....alles.....geweldig is dat!! Veel foto´s gemaakt, je kunt werken met gezichtsbedrog, erg grappig en leuke bezigheid....En als laatste geprobeerd een mental image in mijn hoofd te houden van dit geweldige spektakel.....veel kunnen nadenken en genieten van alles wat moeder natuur te bieden heeft....

Daarna even terug gereden naar Uyuni waar onze gids eten op moest halen...om daarna door te rijden naar een ander plaatsje om daar onze nacht te verblijven....Na 2 uurtjes lekker kletsen in de auto met ons groepje kwamen we op een brug...Nu moet je een bruggetje voorstellen waar maar 1 auto of bus tegelijk, laat staan als je elkaar tegemoed rijdt, doorheen kan.....Dus wij erop...een bus kwam op ons af...en wij maar roepen, nee , nee stop!! En ja onze auto stopte
(veel te laat, maar toch, hij stopte) en BAM!!! KLATS!!! (sound-effects :P) De bus op onze auto.......heel de voorkant van de auto naar de klote,helemaal ingedeukt, de bus had niet veel...wij zelf ook niet...maar toch kan er ook wel bij....Ik moestuiteindelijk lachen, paste wel weer in de reis ofzo....maar wat dacht onze chauffeur, Ow die bus kan ik er wel uit rijden??
Dus wij terug naar Uyuni, de bus achtervolgend want die reed daarna gewoon door, ondetussen werd de politie gebeld, de bus bleek geen remmen te hebben...vage bedoeling allemaal...terug in Uyuni mee naar het politiebureau om te getuigen...heel gedoe, weet eigenlijk nog steeds niet hoe het nu geregeld is....maar goed, wel geweldige zonsondergang gezien :)
Prima opgevangen in een hotel en prima eten gekregen in een restaurant....

De dag erna erg vroeg vertrokken om verschillende kleuren vijvers en flamingos te zien....Geweldig mooi na een lange lange reis, woestijn gezien, waar het daadwerkelijk hagelde, bergen met sneeuw op de top, heel veel verschillende landschappen en uiteindelijk een rood meer, en honderde flamingos...erg bijzonder...
Savonds lekker gegeten in een hostel waarvan het dak vast moest blijven liggen met stenen, waar het vroor, sneeuwde, ijskoud was, maar toch erg gezellig en tof was met ons groepje....We kregen een fles wijn, waar we erg blij mee waren en hebben een aantal uur gekaart onder tl licht, erg romatisch allemaal haha...iig erg gezellig en veel gelachen...

De dag erna de groene en witte vijvers gezien....ook een hotspring, maar omdat het rond de 5- was hebben we deze toch maar overgeslagen.... Daarna voor bijna 8 uur moeten terug reizen naar Uyuni, om daaruiteindelijk onze bus te pakken naar La paz terug...Bij de valley of the rocks geweest, erg bijzonder, allemaal rotsen, midden in de woestijn in verschillende vormen, erg tof!! In Uyuni Pizza gegeten, de beste sinds dat ik in holland was...

Toen de terugreis...We hadden een kermisbus met versechillende lichtjes en foute graffity, erg gelachen, past wel weer bij ons...onze stoelen konden naar achter en de bus was droog, Iloontje en ik helemaal blij!!! Maar na ongeveer drie kwartier hebben we stil gestaan voor een uur....Daarna werden we allen verzocht uit de bus te gaan...het was donker, koud en we snapte niet waarom...dus maar de mensen volgen, we moesten ergens heen lopen om daar opgepikt te worden...DE bus kon dit niet met alles passagiers erin....
Rivier 1 (wat ontstaan was door heftige regenval) was niet zo heel diep, maar verschrikkelijk koud....proberen je voeten zo droog mogelijk te houden en over te steken...ik dacht dat we klaar waren, maar nee, rivier 2....tot bijna kniehoog door het ijskoude water banjeren om daarna nat en wel weer in de bus te kruipen....Als je rond keek, leek het wel op een oorlogsituatie waar iedereen door elkaar liep, koud, geen licht, sommige mensen op de rug van anderen en schreeuwende mensen...heel bizar en enorm koud aangezien het daar snachts vriest.....Nou hebben we dat ook weer meegemaakt...mn schoenen zijn nog steeds niet droog...

Nu weer terug in La paz, vanochtend van hostel gewisseld omdat een stel israeliërs dachten dat het normaal was om de gehele nacht op de kamer lichten aan en uit te doen, te schreeuwen ipv te kletsen, onze spullen heen en weer te schuiven, met tassen lopen te gooien, labello af te smeren aan ilona´s bed, karton naar mijn hoofd te gooien en uiteindelijk ook nog erg veel muziek te draaien....We zijn van Loki naar het hostel Wild Rover gegaan waar we vanavond maar eens lekker gaan feesten en genieten, om daarna heerlijk als een baby´tje, met misschien teveel alcohol op, in slaap te vallen :)

Ik ben aan het genieten van deze mooie, vage, bijzondere, prachtige en wat rare wereld genaamd zuid-amerika....
En dan mag ik zondag afscheid nemen van mijn mooie vriendinnetje en maandagnacht hallo zeggen en knuffels geven aan mijn mooie vriendje :D

(foto´s komen later)

Daag lieve mensjes, hasta pronto!! besito!!

Machu Pichu, I´m in love with you...

hey lieve mooie mensjes,

Hier weer een verhaaltje van een van de langste meiden uit zuid-amerika...

Na Aruiqipa zijn iloontje en ik naar Cusco vertrokken, dit was voor mij de tweede keer en om eerlijk te zijn was ik een beetje bang om het te linken aan mijn ziekenhuisbezoek. Maar wat bleek, toen ik er weer was voelde het eigenlijk een beetje als thuis...
De eerste avond zijn we op stap geweest, de eerste keer nadat ik in het ziekehuis heb gelegen en de eerste keer met iloontje...het was geweldig!! We zijn eerst eventjes naar de lokibar geweest (het hostel waar ik de eerste keer verbleef) allemaal bekenden gezien, echt heel leuk, daarna zijn we naar een foute tent geweest, echt enorm gelachen, gedanst en foute muziek van de jaren 90 gehoord, we voelde ons weer helemaal 16 jaar....

En toen eindelijk naar Machu Pichu...eerst naar Aqua callientes moeten reizen, dit is het dorpje van machu pichu, aqua callientes betekend warm water...haha, nou hebben we gemerkt! Regen, koud en donker...dus helaas niet in de hotsprings geweest, maar gelukkig zijn er nog meer in zuid amerika... We zijn er met de bus en trein heen gereist, het busje was een avontuur want volgens mij was de buschauffeur zat ofzo...de trein was geweldig, het uitzicht met alleen maar bergen, jungle en een enorm wilde rivier...prachtig!! In aqua callientes lagen we in ons hostel zowaar op de treinrails...we hebben vaag geslapen want de trein komt letterlijk langs je slaapkamerraam, dus we werden steeds wakker getrild...

En de dag erop, ein-de-lijk, wat heb ik daar lang op mogen wacht...Machu Pichu...
Het heeft even mogen duren voordat we iets konden zien want de mist was zoooooo dik, we konden nog net elkaar zien, dus maar even goede hoop uitgestraald, soms zagen we iets, we schrokken zelf dat er ineens een berg stond...
Maar gelukkig, de mist trok op, we hebben een tour gehad, over hoe de mensen daar leefden, hoe alles gebouwd zou zijn en hoe de inkacultuur in zijn werk ging...We hebben huisje gezien, tempels, terrassen met waar ze van alles op verbouwden...geweldig overweldigend...allemaal prachtig en soms zelf onbegrijpelijk...alle verhalen vertel ik wel als ik thuis ben, is teveel op te beschrijven...
Toen de Wayna Pichu beklommen....betekend kleine berg, nou, echt klein was ie niet...wel echt geweldig om te mogen doen, redelijk stijl, soms moest je jezelf echt omhoog duwen of trekken, maar het uitzicht, wauw!! Je kunt heel machu pichu zien....

Daarna zelf samen rondgelopen door machu pichu...tot 5 uur savonds volgemaakt, overal gezeten en genoten....Ik heb een van mn wensmuntjes achtegelaten in de tempel van de regen....Het wensmuntje van shanti...En de mooiste boodschap die we kregen op het einde, toen al bijna iedereen weg was en we de gehele dag nog geen zon gehad hadden, was zon en een regenboog boven machu pichu....adembenemend...de energie die er hangt, de sfeer, de mystery en het algehele plaatje....Ik kan het iedereen aanraden, ga erheen en ervaar!!

Na bijna stoned te zijn van de hele ervaring moesten we weer naar huis, compleet gesloopt van alle indrukken van de laatste weken hebben we in de trein en bus ( die echt te klein was trouwen) liggen slapen...

De dagen erna nog wat gerommeld in cusco, geirriteerd aangezien van alles fout ging, van internetverbinding tot boeken van tickets, tot koud water, tot meer betalen....toch erg veel kunnen lachen achteraf....

Nu zijn we in la paz, wat voor mij ook de tweede keer is...toch wel bijzonder na alles wat ik al meegemaakt heb weer terug te komen waar ik gestart ben...We zitten in Loki, morgen of overmorgen naar salar de uyuni, daarna weer eventjes terug in la paz....waar ik afscheid mag gaan nemen van iloontje en waar ik rustig zal wachten op mijn lieve vriendje, want die mag gaan vliegen over 8 daagjes :)

Reizen? Ik hou ervan!!

reizen enzo

even een verhaaltje over nasca en aruiqipa...

Ten eerste, wat leuk om al jullie reacties te lezen...heerlijk om te zien !

Nasca, tsjah, nasca het stadje is weinig over te vertellen eigenlijk...klein, maar 3 verharde wegen ofzo en een supertof hostel midden in het zand en de woestijn....we hadden geluk dat we een kamer hadden met imens groot dakterras...dus zelf koekn, veel groenten en vocht en lekker chillen op het dakterras met zakkende zon...geweldig...twee jongen ontmoet, heb een kort spaans gesprekje kunnen voeren, toch tof na 5 weekjes...een ervan had een gitaar bij, lekker chillen, kletsen, lachen en muziekjes luisteren...
De dag erna ein-de-lijk de nascalijnen zien...wilde ik al vanaf kinds afaan toen ik een van onze oude boeken doorkeek, een enclopedie met allerlei mytes...over het monster van loch ness, de nascalijnen etc..... De immens grote nascalijnen (soms250 meter) liggen in de woestijn en er zijn verschillende verhalen waarom deze er zijn....ik denk zelf dat deze zijn gemaakt voor het universum, als een soort van boodschappen...wel vaag eigenlijk want zoveel jaren terug (iets van 2000 ofzo?) kende ze toch nog geen astronauten?? Heel bijzonder allemaal...

De dag erna savonds weer verder gegaan naar Aruiqipa...wat een fijne stad is dit zeg! Maar mam, ik denk dat ik een kwaaltje van jou heb mogen erven...mijn voeten waren 3 x zo dik toen ik uit de bus stapte....heb de eerste dag in aruiqipa dus mijn voeten omhoog gehouden en daarna was het weg na zo´n 8 uurtjes haha....ik zag eruit als een cartoon!!

De stad Aruiqipa heeft veel te bieden, zo hebben we twee kloosters bezocht, een voor de nonnen en een voor de paters....het klooster voor de nonnen was enorm groot, een klein dorp, en dan voor te stellen dat zij daar niet mochten praten, het was een stilteklooster....hoe hou je dat ooit vol joh!! Ik zou gek worden voor jarenlang niet praten....Maar erg indrukwekkend...geweldige kleuren, binneplaatsen en tuinen...Ook een kathedraal en kerk bezocht waar net een mis begon...toch wel bijzonder om mee te maken, ook al ben ik zelf niet zo gelovig..

Het klooster voor de paters had een enorm nare energie...mummys gezien, erg indrukwekkend en freaky...bevroren gevonden....en ook gemummyficeerd....heel apart...Ik en Iloon waren helemaal van ons padje door de energie, een vreemd buikgevoel...zoveel historie ofzo, maar ook alsof er geen goede dingen gebeurd zijn...we durfde soms niet eens de lamp aan te maken...en ik ben echt geen mietje...We waren blij dat we daarna gewoon weer over straat liepen....

Dan de Colca Cañon...wat bijzonder!!! De omgeving is ge-wel-dig!! Het hicken was ook bijzonder, maar enorm zwaar... De omgeving bezit veel groen, enorm hoge bergen, een wilde rivier en een oase waar wij in mochten overnachten....
Na de eerste dag had Ilona erg veel hoofdpijn en koortsaanvallen, ze had last van de hoogteziekte, en ik was te enthausiast geweest want mijn lijfje kon het toch ook nog niet helemaal aan na alles...de eerste dag zijn we 2000 meter omlaag gelopen van een berg en daarna weer 1500 omhoog...genoeg dus, maar we hebben het gedaan, zoooo trots!!! De dag erna hebben we gekozen om met mules (half paard, half ezel) de berg op tegaan...erg spannend, want ze waren nogal eigenwijs en liepen steeds net langs de afgrond en scheten laten en schijten dat die beestjes kunnen, de wandelaars op de bergen hadden er soms last van joh.....
pfoe, ik met mn hoogtevrees, toch weer grenzen overschreden.....

uiteindelijk vandaag lekker gechillt, busticket gekocht om vanavond weer naar Cusco te gaan voor machu pichu om daar lamas te knuffelen en met de treinhaha, geen trek meer voor mij voor nu.... Net peruaans gegeten, heerlijk!! En nu? even lekker niks doen....

Reizen, genieten, mezelf zijn, samen zijn, delen en alles is echt...

Ok...weer een verhaaltje terwijl het bij jullie carnaval is...

Toen ik uit het ziekehuis mocht ben ik nog wat daagjes in cusco gebleven...uitrusten, tegen mn zin eten en aansterken zoals dat dan natuurlijk erg belangrijk is....Heb geweldige mensen ontmoet, waaronder nederlanders die erg lief waren voor me...
En dan eindelijk weg uit cusco en op naar Lima om Iloontje op te halen...22 uur in de bus nekt je...maar had toch niet veel te doen, dus filmpjes kijken en uitzichtloos naar het uitzicht kijken heeft me prima vermaakt....Donderdagavond was geweldig, met twee taxichaffeurs mn spaans wat getest, ging nog redelijk, konden een kort gesprekje hebben...het vliegtuig van Ilona had wat vertraging...maar daar was ze...een grote lach en knuffel...echt erg fijn om haar in zuid amerika aan de andere kant van de wereld te mogen zien....
Eerste dag in Lima, veel bijgekletst...wat rondgelopen en ons eigenlijk verwonderd hoe groot een blokkendoos kan zijn...niet echt mijn stad, maar hey, ben ik dan ook weer geweest he :)

De dag erna naar Huacachina, wat een geweldig hostel waar we mogen verblijven midden in de woestijn....Bananas is de naam, echt een tropisch gebeuren met hangmatten, halve bamboe huisjes met bamboe bedden...heerlijk warm hier, rond de 30 graden.....
Meteen de eerste dag mochten we gaan sand-boarden en met de buggy (wat eigenlijk geen buggy is, maar een soort van cross-auto voor door het zand) mee door naar de woestijn...echt een avontuur...enorm rondcrossen in hoge snelheid, waarvan je uiteindelijk denkt dat je om gaat vallen, echt een kick...en toen sand-boarden, eerst van een berg af, wat uiteindelijk een bergje bleek te zijn, op je buik op een board, echt een grens met mijn hoogtevrees, echt een kick...daarna konden we er niet genoeg van krijgen, keer op keer, staand, liggen, hoger en hoger de bergen in de woestijn....ge-wel-dig, kan er niks anders van zeggen!!
Uiteindelijk de hoogste berg....ik durfde in de eerste instantie niet, dacht, ik ga gewoon op mn kont, in het zand naar beneden schuiven...toch gedaan, heerlijk!!

Met de buggy terug naar het hostel in het donker, geloof me, een achtbaan is er niks bij...
Daarna met twee andere nederlandse meiden gegeten en vroeg gaan slapen....

Vanmorgen naar paracas gegaan om naar de Ballestas Islands te gaan...Wat betekend, grote rotsen in de zee met vogels, pelikanen, piguins, zeeleeuwen en zeehonden.... prachtig!!! Echt genoten, zo wild, zo in de natuur...zo toerist...maar echt leven zien en ervaren....
Baby zeeluuewtjes, enorm veel grote zeeleeuwen....fotos fotos...maar vooral ervaren en voelen...kijken, zien, horen en proeven van iets wat wij niet kennen in ons koude kikkerlandje...

En wat nu? Vanmiddag gechild, al voor anderhalve week niet gedronken, nog aan het bijkomen van alles, aan het genieten en nu samen verder reizen naar Nasca, Ariquipa, de zoutvlaktes en uiteindelijk om samen met machu pichu af te sluiten...Goed plan, vind je niet?

Hasta luego, besito para ti!!

All by myself!!

Hey lieve mensjes,

Bij deze eventjes mijn verhaaltje over cusco...
Het hostel heeft me veel gebracht, voornamelijk in feesten, contact met mensen en weer even niet alleen met mezelf te zijn..

Cusco is een stad die erg veel history heeft tav de inca-cultuur..ik heb dan ook waanzinig mooie dingen mogen bezichtigen. Een van de eerste dagen ben ik met twee jongens die hier in cusco wonen meegegaan naar de stad en een aantal bezienwaardigheden in de bergen...geweldig mooi, plaatsen die ik anders nooit gezien zou kunnen hebben want een aantal hiervan waren niet echt bekend onder de toeristen....
Saxqa waman is een muur die door de incas is gebouwd, zelfs che heeft ervoor gezeten, erg indrukwekkend...De tempel van de maan en de tempel van de apen gezien, ongelofelijk wat moeder natuur wel niet neer kan zetten....daar even gemediteerd en uiteindelijk terug gelopen door de stad, langs kleine festivalletjes gekomen en natuurlijk begon het te regenen en moest ik terug voor mijn spaanse les...
Want ja, ik ben spaanse lessen aan het nemen, is niet makkelijk kan ik je vertellen..maar doe mn best...

Ook heb ik een van mijn dromen waar mogen maken door twee sjamanen te ontmoeten. Een man hier van de receptie vroeg of ik zin had om vrienden van hem te bezoekenboven in de bergen. Waarom niet dacht ik...bergen beklommen, stijle trappen de oude incaroute mogen bewandelen en uiteindelijk uit komend bij een klein, fijn,geweldig lief hippiehuisje in een buitenwijkje van cusco...We werden geweldig open ontvangen met een grote glimlach en een knuffel...veel gekletst, veel over ahuawasca te weten gekomen en heel veel gefilosofeerd, amazing!!

Ook heb ik de citytoer meegelopen, was gratis, en ja als nederlander kan ik die toer natuurlijk niet laten lopen ;) Veel dingen gezien, veel armoede, marktjes en veel over de oudheid van de stad...En wat blijkt, het hostel waar ik nu slaap heeft een kamer ( de tv-kamer) waar ooit mummys zijn gevonden, echt creepy...het is een 400 jaar oud gebouw, fantastisch mooi gebouw, leuke mensen, leuke sfeer en veel feesten, waar ik de laatste tijd wat minder aan meedoe....misschien word ik oud??

Sinds dat ik op reis ben heb ik al wat last van ziek zijn, maar de laatste dagen hier werd het steeds erger. Ik dacht dat het mijn collitus was, maar toch een dokter erbij gehaald, wat bleek, moest meteen naar het ziekenhuis. Met als verassing dat ik drie verschillende bacteriele infecties had, een parasiet (verzin eens een leuke naam voor het beestje) en uitdrogingsverschijnselen.....hmm mooi pakketje toch dat ik dat allemaal in mijn dunne lijf mag verzamelen. Ik heb dan ook een nacht mogen overblijven en 20 uur aan het infuus mogen liggen met antibiotica en ors, vochtregulerend middel..De zusters daar waren erg aardig...en gelukkig was er een amerikaanse zender op tv met spaanse ondertiteling zodat ik mijn spaans kon oefenen.....
Nu ben ik gelukkig weer terug in het hostel, maar moet eventjes rustig aan doen...Nou, hebben we dat ook weer meegemaakt!! :)

Dus hasta pronto!! kus op jullie neusjes

respect!

Tten eerste wil ik mijn respect uitbrengen naar alle reizigers....

Maar in het bijzonder voor de reizigers die ook alleen hebben gereist...

want om nou niet allemaal emotioneel te gaan doen, het is niet altijd even makkelijk..

het komt zeker met ups en downs....het uiterste van happiness...maar ook het uiterste van down zijn....Ik heb dit al binnen anderhalve week mogen ervaren...

de vraag of ik al spijt heb? Absoluut niet, de vraag of ik het aankan...zeker wel...de vraag of ik geniet...ook zeker....de vraag of ik aan het leren ben....enorm!!!

Na het afscheid van de mooie familie van stefanie, ben ik naar copacabana gegaan...
Geweldig mooie reis ernaar toe, veel armoede wat ik gezien heb, maar ook de echte pure schoonheid van de natuur...
Copacabana is een uiterst klein plaatsje vergeleken met la paz...was heerlijk om er eventjes te mogen zijn, mooie bergen, veel toeristen dus voelde me minder gringa....
Ik had een crappie hostel, maar goed, voor 1 nacht maakte me dat ook niet zoveel uit...
Ik ben in contact gekomen met 3 amerikaanse reizigers, waarvan twee eigenlijk een soort van zwervende reizigers, geen baan en wel happy, het mooiste was, ze bleken de organisatoren van Burning Man the festival in Amerika....echt geweldig want heb erg veel mogen leren en horen over hoe het in zn werk gaat...Dus als er mensen zijn die willen gaan, let me know, I can get you in...

De dag erna wist ik meteen dat ik naar puno wilde...dus ben gegaan..nog een heel gedoe met de bussen want de eigenaar van het hostel had me ergens anders heen gestuurd dan waar ik heen moest....Prachtige reis naar puno, grens over, wat gezeik gehad want ik had een bepaald papiertje niet....maar uiteindelijk toch toegelaten in peru....

Ik heb de eerste dag niets gedaan in puno, wat rondgelopen en een tripje naar de floting islands geboekt, wat btw erg prachtig is...
De mensen stammen af van de inca{s er zijn 70 eilanden, ze hebben een eigen identiteit, maar geen paspoort, moet hun eilanden dus goed ankeren zodat ze in peru blijven...bijzondere ervaring omdat de mensen zo echt en puur blijven...

savonds eigenlijk niks gepland, alleen vroeg naar bed...wat bleek, kom ik een reiziger tegen waarmee ik heb gefeest in la paz...
We wilde een biertje gaan drinken, dus we zijn ergens in een klein cafeetje, nou ja een soort huisje beland waar alleen maar reaggae werd gedraaid en wat reaggae ademde...geweldig bizarre mensen, maar geen bier, dus een aantal cocktails.... We zaten op het balkon, en wat bleek, er was een doort festivalletje en parade aan de gang, voor 4 uur lang hebben wij de meest decadente positie mogen hebben omdat de parade onder het balkon langskwam...De mensen waren de maagd maria aan het eren en dus aan het feesten....Geweldig mooi en ja tuurlijk was ik mn camera vergeten....maar hij heeft geweldige foto{s gemaakt die ik ook mag hebben uiteindelijk.....
Na een paar cocktails was het nog steeds niet klaar, dus ik zei, we moeten gaan dansen in de parade met de mooie mensen...dus dat hebben we gedaan, ik heb ook nog samen met een oude man gedanst, daarna verder meegdanst en gelopen, we kregen zelfs applaus, ze vonden ons goed dansen voor gringo en gringa....dus ik zeg, gringa-tastice ervaring!!!

Nu in cosco, peru....vandaag aangekomen, weer opnieuw wennen...het blijft moeilijk voor me om alleen dit te doen, misschien ben ik dan toch meer fijn met mezelf als ik onder de fijne mooie mensjes ben die ik in mijn omgeving heb verzameld....

Koen jou wil ik bedanken voor het boek, helpt zeker...
Harm, jou wil ik bedanken voor je moto, it{s al for the experience...ook dat helpt me...
Iedereen wil ik bedanken voor de mooie woorden in het boekje dat ik gekregen heb, helpt me in alles...
Mama, papa, piet en broertjes met mooie aanhang, jullie zijn the best!!
Vriendjes, ik ben geweldig blij met jullie in mijn leventje, realiseer ik meer en meer...
En allerliefste vriendje gerben....jou wil ik in het bijzonder bedanken voor het geloof in mij, voor hoe je bent en de liefde die ik voel.....

Ok, nu genoeg geslijmt...maar meen het!!

Nu even eten en douchen...vanavond even gezeten met een jongen die zong en gitaar speelde, geweldig, had ik even nodig....

Ik zeg, hasta pronto, morgen spaanse les!!

love you guys!! besito!

The bolivian family....

Hey allemaal...

Weer een verhaaltje over la paz, over ongeveer een uurtje, als de pc meewerkt, vertrek ik naar copacabana...

Ik heb vier nachtjes in het geweldige tuinhuisje bij de familie ettiene mogen verblijven. Echt een boliviaanse familie met temprament en heel veel liefde. Ik heb veel mogen zien en voelde me ook erg welkom...Ooms, tantes, vrienden...idereenis welkom en iedereen is da ook steeds over de vloer.. Iedereen praat door elkaa heen en iedereen heeft passie voor eten...geweldig mooi om te zien en om deel van uit te mogen maken...

Met tiffy ben ik veel wezen doen. Ik ben uitgeweest in plekken die ik andes niet gezien had, ik ben naar de valley de la luna geweest, erg indrukwekkend en heb veel in het openbaarvervoer gezeten.

Het vervoer is hier zonder regels zeg maar, door rood rijden, elkaar overal inhalen, altijd toeteren en schreeuwen is heel normaal. Soms denk je echt dat je je snel in een ongeluk zult bevinden, maar toch valt dat wel mee. Je moet er de grap van inzien, het is dan ook echt enorm vaag, grappig en niet te snappen.

Ook hebben we een aantal marktjes bezocht, de eeste straat van la paz en hebben we door de stad van alles bezichtigd. Ik heb Tiffy meegenomen naar de lokibar, vond ze erg leuk....ik ben ten huwelijk gevraagd in een bar door een argentijne jongen, ik heb gezegd dat ik een vriend had, dat maakte heb niks uit. Hij moest en zou met me trouwen in buenos aires....hmmm, toen heb ik maar gezegd dat ik lesbisch was, dit hielp....

Op de marktjes worden vage spullen verkocht als hele kleine broodjes die je niet kunt eten en je kunt er neptrouwen...misschien iets voor gerben en mij haha...
Ook was een jongen die tegen een paar bolivianos mij kon leren hoe ik moest hacken...erg god erg goed schreeuwde hij......geweldig raar hier, maar een prachtige overweldigende stad...

Zo en dan nu hopelijk wat foto´s uploaden als het werkt en dan met de bus naa copacabana...

Hasta pronto...

Bso, jetty